Whisper Of Word..To Everyone..

-Storm-

ก็ว่าไปนั้น....

เพราะไม่ใช่ว่ามันกำลังจะมา....แต่มันมาแล้วตั้งหากล่ะโว้ย!!

หัวขาวๆ ที่มองจากระยะไกลไม่ผิดจากคนแก่เปียกโชก ไล่ไปจรดชุดเครื่องหมายการค้าซึ่งสวมใส่อยู่เป็นนิจ เบิกตาค้าง...นัยน์ตาดำขยายชนิดอลิซาเบธยังอาย

เพราะทันทีที่กะพริบเปลือกตาไล่น้ำ แล้วเปิดลืมก็ปรากฏร่างสูงโปร่งของไอ้เจ้าเด็กเปรตไม่น่าคบโผล่มายืนยิ้มหวานตรงหน้า

ผมเปียยาวสีออกส้มเปียกแนบไปกับชุดจีนสีดำ  ปอยบางส่วนระอยู่ตามผิวหน้า ...หน้าที่ยังคงยิ้มไม่เห็นสิ่งที่ซ่อนหลังเปลือกตาเช่นทุกครั้ง

“จะไม่ให้ฉันเข้าไปเหรอ?”

ประโยคคำถามเชิงบังคับกลายๆ ที่แฝงมาในน้ำเสียงสดใส หากเยียบเย็น กลืนคำผรุสวาทในหัวลงท้องหมดสิ้น...

เวรเอ๊ยยยยยยยย

คามุอิยังคงรอยยิ้มเช่นเดิมที่ดูเหมือนจะกว้างขึ้นด้วยซ้ำ เมื่อมองเห็นอาการหัวเสียของคนหัวหยักศกที่เห็นแทบจะเรียกได้ว่า ‘สะบัด’ หันกลับไปภายในห้อง

เสียงหัวเราะน้อยๆ จึงถูกสงวนแค่ในลำคอ เพราะเกรงว่าคุณเจ้าของบ้านได้ยินเข้าคงได้พ่นคำสรรเสริญที่อยู่ในหัวเมื่อครู่มารับแขกแน่

นัยน์ตาคมสำรวจรอบบริเวณด้วยความคุ้นชินกับสัญชาตญาณที่มักมองหาสิ่งผิดปกติ เพื่อจะได้นำไปสู่จุดเริ่มต้นการต่อสู้

หากในยามนี้ความคิดที่ว่ากลับไม่ใคร่จะอยู่ในหัวเท่าไหร่นัก เนื่องด้วยบรรยากาศแห่งการใช้ชีวิตซึ่งยังอบอวลอยู่ในห้องกลับตรึงเขาให้อยู่กับที่อย่างยากจะทำความเข้าใจ

เสียงเปิดฝักบัวแว่วมาให้ได้ยินเป็นพักๆ ก่อนตามด้วยเสียงครืดคราดของประตูเลื่อน และอีกไม่กี่ชั่วอึดใจร่างของคนที่ผลุบหายไปก่อนหน้านี้ก็ออกมาพร้อมชุดใหม่เอี่ยมอ่อง

คามุอิแสดงความแปลกใจเล็กน้อยในแววตา...

กลุ่มผมหยักศกสีขาวราวคนแก่ไม่ชี้ฟูเท่าที่เคยเห็น กับผิวกายที่ดูเรื่อๆ เพราะความร้อน และมือซึ่งเช็ดผมแบบลวกๆ

“เฮ้ย! ไอ้เด็กผี!!”

คนถูกจ้องส่งเสียงเรียก ตามด้วยสรรพนามไม่รื่นหูอันเป็นปกติวิสัย เปลือกตากะพริบปริบ... เป็นเชิงรับรู้  ก่อนจะสัมผัสได้ถึงเครื่องแต่งกายแห้งสะอาดที่ลอยมาเกยถึงใบหน้า

“เปลี่ยนซะ! อยากเป็นปอดบวมตายรึไง? บ้านฉันไม่ใช่กรมประชาสงเคราะห์.. ป่วยขึ้นมาไม่รับผิดชอบน่ะเว้ยเฮ้ย!!”

ถีงจะไม่ชอบขี้หน้ากับเข้าขั้นรังเกียจสันดานเสียๆ ของไอ้เด็กนรกตาไม่ยอมลืมนี่ แต่ยังไงมันก็เป็นพี่ชายของยัยคางุระ เกิดเป็นอะไรขึ้นมา ตอนยัยนั่นกลับมาถึงเจอจะซัดเขาเอาซะเปล่าๆ

อีกอย่าง...

มันก็แค่มาหลบฝน..

To be continue.

-ตอบเม้นท์-

#1 By W-indsY*キトンギ 銀ちゃん好き！！

นานๆจะเจอคนแต่งคู่นี้ << แต่งเพราะเหตุผลนี้เลยค่ะ... หลังจากคลั่งไปเรียบร้อยจากการงัดซีคิส์มาอ่านบวกนั่งถล่มดูอนิเม.. ไม่ไหวแล้วค่ะพี่คามุอิคร้า

#2 By 『 VånÏ 』*

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ค่ะ!

#3 By KenzaKi

แล้วก็ต้องดูแลตัวเองและคนที่มาหลบฝนดีๆ ตัวเนอะค่ะ...

#4 By 【いくみ】

เขินเลยค่ะ... ดีใจมากเลยค่ะที่บอกว่าชอบภาษา แต่ลินเป็นคนมือไม่เที่ยงเท่าไหร่ ต่อๆ ไปอ่านแล้วแปลกๆ ต้องขอโทษล่วงหน้านะคะ

ขำอีหนังสือร้อยกระบวนท่าลับ 55555 << มุกสดเลยค่ะ...ฮา

ปล.ณ ปัจจุบันยังตัดสินใจว่าจะเรทไหนดีไม่ถูกเลยค่ะ.... พี่คามุอินี่?จริงๆเลย

ปลล.OP ทำเอาแทบสู่สุคติเลยค่ะ.... คุณกินตอนเด็กนี่คาวาอิ๊จริงจัง... ผมน่าขยุ้มขยี้จริงๆ เลยน้า 

edit @ 1 Oct 2009 21:38:58 by Lina

edit @ 1 Oct 2009 22:51:35 by Lina