[ShortFic] Levi the THUG x Eren’s 10 years old [theEnds]

posted on 04 Sep 2013 03:34 by yumi-lina in NovelFiction
 
 
Title : Levi the THUG x Eren’s 10 years old
Fandom : Shingeki no Kyojin or Attack on Titan
Genre : AU , Angst, OCC
Rate : R-15
Pairing: Levi x Eren
 
 
 
หมายเหตุ :
แต่งสด มโนล้วน จากโดเอเลนสิบขวบเจอกับเฮย์โจวสมัยเป็นอันธพาลในตลาดใต้ดิน
ไร้แก่นสาร ตามอารมณ์ล้วนๆ ค่ะ!
 
 
 
--Levi the THUG x Eren’s 10 years old--
 
 
 
 

เด็กชายวัยสิบขวบเดินไขว้หลังเข้ามาหาชายหนุ่มที่สูงกว่าโขด้วยท่าทางที่กวนประสาทที่สุดในสายตาผู้พบเห็น

นัยน์ตาสีเทาวาวเรืองนึกถูกใจพอๆกับหมั่นไส้ที่เห็นมันกล้ามาเดินแกว่งในย่านสลัมอย่างนี้

แต่งตัวก็ดูดีเป็นลูกผู้ดีมีเงิน ไม่น่าจะถูกขายมา... รีไวคิด

 

ซ้ำนัยน์ตาสีเขียวกลมโตแข็งกร้าวนั้น กับใบหน้าเนียนใสผุดผาดแบบเด็กกินดีอยู่ดี ที่เนื้อหนังคงเต่งตึงนุ่มลื่น ไหนจะริมฝีปากน้อยๆ เผยอขึ้นนิด และจมูกโด่งรั้น คิ้วเรียวขวาง

 

โดยรวมแล้ว...แสดงชัดว่าเด็กนี้เป็นพวกหัวรั้น ดื้อ แล้วก็ใจร้อนมุทะลุ

หลอกง่ายหนักแหละ...

ผู้ใหญ่กระตุกยิ้มมุมปาก

 

"กล้าดีนี่ที่มาเดินแถวนี้ไอ้หนู"

ร่างสูงทัก ล้วงมือในกระเป๋ากางเกง ก้าวไปหาเด็กน้อยที่จ้องกลับมาด้วยปราศจากความกลัว

 

"นายน่ะ...เป็นอันธพาลชื่อดังแถวนี้สินะ"

เสียงใสแบบเด็กน้อยที่พยายามตะเบ็งให้ห้าวห้วน ทำเอารอยยิ้มแสยะบนเรียวปากคนฟังกว้างกว่าเดิม

 

"ถ้าใช่แล้วไง?"

รีไวตอบ พลางหยุดเท้าลงเบื้องหน้าเด็กชายที่เงยหน้าขึ้นสุด จนลำคอขาวระหงนั้นเปิดโล่งเต็มที่

 

ภายนอกที่ดูนิ่งเฉยราวกับไม่ใส่ใจ แต่เลือดในกายกลับเดือดซ่านระริก หน้าตาท่าทาง...เสียงกับริมฝีปากนั้น

มันน่าขย้ำให้ร้องเสียงหลงซะจริง

 

"วะ...ไอ้...พวก...."

เอเลนก้มหน้านิ่ง มีเพียงเสียงพึมพำแทบไม่ได้ศัพท์เล็ดรอดออกมา หากครู่เดียว ใบหน้าใสกลับสะบัดแหงนขึ้น ดวงตาสีเขียวลุกโพล่งเจิดจ้าด้วยความเกลียดชัง พร้อมกับร่างเล็กที่ดีดตัวพุ่งตรงมา ร่างเซล้มไปกองกับพื้น โดยมีเด็กนั่นนั่งคร่อมทาบทับอย่างรวดเร็ว

"ไอ้พวกโจรสวะ!"

ฉึ่ก!

มีดคมกริบปักลงห่างข้างแก้มไปไม่ถึงมิล ถ้าหลบไปไม่ทัน มือนั่นคงทิ่มมีดลงมาบนหน้าเขาได้สำเร็จ ริ้วแก้มขึ้นสีจาง มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย แต่ไม่หนักหนา เพราะชายหนุ่มบิดข้อมือที่ถือมีดนั่นทิ้งทันทีที่เงื้อขึ้นจะซ้ำลงมา กระดูกลั่นเป็นเสียงดังกรอบ ร่างเล็กร้องโอ๊ย ก่อนอ้าปากขาวกัดจมเขี้ยว

 

นัยน์ตาสีเทาจางหรี่มองเด็กชายบนร่างตนด้วยสายตาเฉยขา มืออีกข้างที่ว่างบีบกรามแรงบังคับให้ปล่อยจากท่อนแขน แม้ผิวแก้มนุ่มเนียนพอจะทำให้หายโกรธไปได้บ้าง

 

แต่จู่ๆ เล่นงานเขาทีเผลอจนเสียเลือด ต้องถูกสั่งสอน!

 

"โห กล้าดีนี่.."

รีไวยันตัวขึ้น โดยที่ยังกุมข้อแขนเด็กน้อยอย่างแน่นหนา พร้อมกับบีบแก้มนิ่มไปด้วย ร่างเล็กๆ สั่นเทิ้มด้วยความโกรธ 
ดวงตาสีเขียวใสวาวโรจน์ พยายามอ้าหุบปากน้อยๆ นั้น หวังจะกัดเขาให้ได้อีกสักที 
ติดแต่ในโพรงปากอิ่มนั้นเขาได้ส่งปลายนิ้วโป้งและนิ้วชี้เข้าไปแตะหยอกกับลิ้นเล็กๆนั้น และแกล้งกระทุ้งเพดานปากเล่น 

ลมหายใจหอบหนักเพราะหายใจไม่สะดวก และไม่ทันรู้สึกตัวด้วยซ้ำว่าบัดนี้จากที่อยู่บนตัว 
ร่างของตนได้ถูกกุมขังไว้บนหน้าตักกลางหว่างขาเขาแล้วเรียบร้อย

 

ลิ้นน้อยอ่อนเดียงสา พยายามดุนดันนิ้วเรียวยาวของคนที่ถือวิสาสะรุกล้ำเข้ามาในปากตนเต็มที่ แต่กลายเป็นว่าแทนที่มันจะถอยห่างออกไป ปลายนิ้วนั้นกลับชุ่มไปด้วยของเหลวหนืดใสซะแทน และยิ่งอ้ากว้างมากเท่าไหร่ น้ำลายที่มีก็ค่อยๆไหลจากมุมปากเล็กหยดย้อยเรื่อยไปจรดแนวคาง

 

ฝ่ายผู้ใหญ่รังแกเด็กสนุกยิ่งนักกับการเฝ้าดู ราวกับชมละครสดชั้นเลิศก็ไม่ปาน เสียแต่นิสัยเขาไม่ใช่พวกชอบนั่งเฉยๆ หากชอบลงมือร่วมด้วย ร่างสูงโคลงตัวไปมา ทั้งที่มีเด็กน้อยอยู่บนหน้าตัก บางอย่างที่สงบนิ่งอยู่ในกางเกงตัวยาวเสียดสีกับบั้นท้ายนุ่มนิ่ม และไม่ช้าไม่นานมันก็เหยียดเกร็งแข็งตัวขึ้นมาทีละน้อย

 

เด็กนั้นดิ้นพล่านไม่คิดชีวิต เมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรแปลกปลอม สะโพกเล็กขยับไหวหลีกหนีอย่างตื่นตระหนก หยาดน้ำตาอุ่นจัดรินคลอหน่วยตาโตดูน่าสงสารในสายตาคนทั่วไป ซึ่งสำหรับรีไว...ตรงกันข้าม น้ำตานั่นกระตุ้นอารมณ์ดิบในกายดีนักแหละ

 

"เกิดกลัวขึ้นมาแล้วเรอะ เจ้าหนู"

คนเหนือกว่าเอ่ยเยาะ ขณะอีกฝ่ายส่ายหน้ารัวๆ น้ำตานองกว่าเดิม พร้อมกับสำลักกระอักกระไอไปด้วย มือหยาบละจากใบหน้าเนียนใสเพื่อให้เด็กน้อยมีโอกาสกอบโกยอากาศเข้าปอดก่อนจะสิ้นสติหรือสลบไปจนหมดสนุก

 

กระทั่งเห็นเด็กน้อยเริ่มผ่อนลมหายใจเข้าออกเกือบเป็นปกติ อันธพาลหนุ่มก็ขัดขวางไม่ให้ฟื้นคืนกำลังหรือสติได้เต็มที มือใหญ่รวบข้อแขนทั้งสองข้างมากดไว้กับส่วนที่แข็งขึงของตน ปลายนิ้วน้อยสั่นระริกไม่กล้าแตะลงไป ขืนหนีสุดกำลัง แต่กลับโดนกระชากบังคับให้ตะปบลงไปเต็มแรง

 

ส่วนใบหน้านั้น..ถูกลิ้นร้อนจัดแลบเลียบนกระพุ้งแก้มขาวอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งนุ่มทั้งเนียน ซ้ำยังมีกลิ่นนมหวานอ่อนๆ ชวนให้ละเลงลิ้นไปทั่วใบหน้าขาวนั้น เปลือกตาบางที่หยาดน้ำตาหล่นร่วงมาไม่ขาดสายปิดตาแน่น ไม่กล้ามองเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอีกต่อไป

 

ในหัวมีเพียงคำเดียวที่วิ่งพล่าน...กลัว..กลัว...กลัว!

 

"ไง..ไหนตอนแรกทำเก่งนักนี่?"

คำพูดเยาะเย้ยถูกส่งมาสำทับทันที เมื่อเห็นความหวาดกลัวของเด็กชายไร้ทางสู้ในกำมือ

 

เอเลนกัดฟันกรอดสุดจะทนแม้กลัวจับใจ

"ไอ้วิปริต! ไอ้แก่หื่นกาม!! ไอ้คนโรคจิต!"

 

ด่าไม่คิดทันที...

"ฉันเป็นเด็กผู้ชาย!! ผู้ชายโว้ยยย!!!"

 

ดวงตาสีเทาวาววับขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนผิวปากวิ้วอย่างล้อเลียน

"เรอะ? หน้าตัวเมียแบบนี้เนี้ยน่ะ แถมผู้ชายเขาไม่ร้องไห้กันหรอกนะไอ้หนู"

 

มือใหญ่วางทับให้มือน้อยนวดเคล้นแก่นกายที่ตึงแน่นเบื้องล่าง ก่อนเอ่ย

"แล้วอีกอย่าง...ผู้ชายน่ะ ทำฉันแข็งไม่ได้หรอกนะ หึๆ"

 

เอเลนโกรธจนหน้าแดง.... พูดถึงหน้านี้เสียๆหายๆได้ไง

เขาเหมือนแม่น่ะ! พ่อเองก็บอกว่าเขาโตขึ้นต้องหล่อแน่ หน้าแบบนี้ผู้หญิงชอบ!

 

"พ่อบอกว่าฉันหล่อ... ผู้หญิงชอบด้วย!"

 

เด็กน้อยแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ ฝ่ายผู้ใหญ่ทำเสียงลากยาวกวนๆ ว่า 'อ๋อเหรอ?' ใส่ ก่อนกระชากผ้าที่พันคอเขาไว้อย่างแรง

 

ร่างทั้งร่างเช็ดเงยขึ้นตามแรงมือนั้น แผ่นอกแบนราบที่จะมองว่าเป็นเพราะอายุยังน้อยเลยไม่มีเนินเนื้อก็ได้ปะทะอกกว้างอย่างแรง ริมฝีปากน้อยถูกบดเบียดเข้ามาแทนนิ้วมือที่เข้ามาสำรวจก่อนหน้า

 

เอเลนเผลอส่งเสียงร้องด้วยความตกใจออกไป จึงเปิดโอกาสให้ลิ้นร้อนๆ ชอนไชในโพรงปากอ่อนนุ่มแสนบริสุทธิ์อย่างเพลิดเพลิน ปลายลิ้นเล็กที่ต่อต้านไม่ยอมแพ้ หากโดนคนมากประสบการณ์กว่าดูดดึงรัดพันชักนำ...หลงกลให้มาตอบสนองจนต้องถอยหนี หากเขาตามติดไปรุกไล่อย่างตะกรุมตะกราม ไม่ยอมปล่อยให้หลุดไป

 

น้ำใสๆ ไหลเยิ้มลงตามแนวคางจรดลำคอขาว ชายหนุ่มละจากริมฝีปากบางด้วยเกรงเด็กจะขาดอากาศหายใจไปซะก่อน แต่ไม่วายทิ้งท้ายด้วยการกดจูบย้ำแรงๆ บนริมฝีปากแดงช้ำนั้น อีกสองสามที

 

ลิ้นไล้เลียตามแนวของหยาดน้ำใสจากมุมปากระเรื่อยไปตามลำคอบาง

 

ส่วนฝ่ามือก็แตะต้องไปตามผิวเนื้อที่สั่นระริกไปทั้งตัว แม้มีมือของเด็กดื้อที่พยายามผลักไสก็ไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด กลับน่าเล่นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 

ตุ่มไตสีแดงอ่อนระเรื่อกำลังเเน่นตึงขึ้นมือ

 

น่าสนุก...

ไม่ได้สนุกอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว ปกติมีแต่คนอ้าขาให้ง่ายๆ เด็กนี้ต่อต้านแบบไม่คิดชีวิต น่าสนุกจริงๆ!

 

ดวงตาสีเขียวใสจ้องมองร่างกายตัวเองที่บิดเร้าไปตามแรงปรารถนาที่ไม่เคยรู้จักน้ำตาคลอ เด็กน้อยไม่รู้แม้สักนิดว่าสิ่งที่เผชิญอยู่คืออะไร รู้เพียงอยากหนีคนตรงหน้าไปให้พ้น พอๆกับอยากฉีกหรือทำอะไรสักอย่างกับใบหน้าสมใจที่กำลังแกล้งกัน

"อ๊ะ!"

เสียงใสหวีดร้องลั่นเมื่อจู่ๆ มือหยาบหนานั้นขย้ำบีบแก้มก้นอย่างไม่ปรานีปราศัย ลูบไล้เคล้นคลึง..เจ็บระบมจนนิ่วหน้า

 

"โห... ของดีซะด้วย"

บีบขยี้แรงๆ อีกที ไม่สนคำด่าพึมพำแสนอ่อนแรงจากปากน้อยๆ ที่กัดฟันแน่นแต่อย่างใด ก่อนจะเปรยขึ้นลอยๆ ว่า

 

"ถ้าเป็นผู้ชายจริง....แกก็ต้องมี ของที่เหมือนกันของฉันสินะ"

รีไวแกล้งเอาจับรวบฝ่ามือที่ปัดป่ายไปทั่วนั้นมาวางลงบนท่อนล่างที่ขยายเต็มที่ ก่อนจะลากมือนั้นไปตรงหว่างขาของเจ้าตัว

 

เอเลนหน้าถอดสี ละล่ำละลั่ก ด่าไม่เป็นคำ

"อะ..ไอ้บ้า ไอ้วิปริต!"

กางเกงผ้าตัวบางถูกรั้งจากสะโพกไปทีละนิด...ทีละนิด อ้อยอิ่งราวกับจะแกล้งให้เด็กในอุ้งมือขาดใจตาย เมื่อปัดป้องไม่สำเร็จ ข้อแขนถูกจับกุมเช่นเคย และแม้จะดิ้นพล่านเพียงไร ก็ไม่อาจหลุดพ้นไปจากหน้าขาของอีกฝ่ายได้

 

ลมหนาวพัดผ่านมาในตรอกแคบให้ขนลุกวูบ...

รีไวเบิกตาค้างเล็กน้อยกับสิ่งที่เห็น ถึงขนาดจะไม่ใหญ่โตหรือเด่นชัด แต่มองไปอื่นไปไม่ได้กับเครื่องเพศของชายที่แสดงตรงหน้า

 

"แก...เป็นเด็กผู้ชาย..?"

อยากร้องตะโกนใส่หน้าให้ลั่นว่า 'ใช่สิวะ ไอ้โง่! ไอ้ตาแก่วิปริต!!' เสียแต่กำลังสะอื้นอยู่เลยทำไม่ได้

 

หากครู่เดียวเท่านั้นที่ร่างตรงหน้านิ่งไป รีไวแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม พลางลากเด็กน้อยที่กำลังถดกายถอยห่างไปทั้งที่แข้งขาสั่นไม่หยุด

 

"โห...ไม่เลวนี่ เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันมีอารมณ์กับเด็ก แถมยังเป็นเด็กผู้ชายซะด้วย"

 

มือหยาบจับท่อนขาเรียวฉีกออกกว้าง ไม่สนว่าจะทำให้เด็กบนตักที่ไม่ทันตั้งตัวหงายหลังจนหัวแทบกระแทกพื้นแต่อย่างใด ปลายลิ้นแลบเลียริมฝีปากอย่างกระหาย ดวงตาแวววับจับจ้องช่องทางเล็กสีแดงอ่อนเต้นตุบอยู่

 

"ทีนี้จะได้หายสงสัยซะทีว่าทำกับผู้ชายน่ะมันเป็นยังไง?"

 

ไม่พูดเปล่า...นิ้วเรียวยาวกดดันลงไปบนปากทางเล็กแคบนั้นอย่างไม่รอช้า ความฝืดเคืองของช่องทางที่ไม่เคยมีสิ่งใดบุกฝ่าเข้าไปมาก่อน

 

เด็กน้อยสะอื้นไห้น้ำตาคลอ.... มือเล็กจิกลงบนหน้าขาของอีกฝ่ายแน่น

 

รู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่ชอนไชเข้ามาในร่างกายช้าๆ ราวกับจะทรมาน...เหมือนตั้งใจให้ช่วงเวลานี้ยืดยาวออกไปอีก ฟันคมกัดกรอดๆ อยากจะยกขาถีบหน้าไอ้คนวิปริตให้หงายเงิบ เสียแต่ขาที่ถูกฉีกออกกว้ากว่าเดิมอย่างไม่สนใจความเจ็บปวดของเขา ทำให้ได้แต่ก่นด่าอยู่ในใจ และต่อต้านโดยการบีบรัดผลักไสนิ้วที่กวาดครูดไปตามผนังเนื้ออ่อนเท่านั้นเอง

 

ซึ่งมันได้ผลผิดกับที่เอเลนต้องการไปคนละทิศละทาง ช่องทางคับแน่นที่ตอดรัด..ขับดันอยู่นี่ ยิ่งเพิ่มพูนความหิวกระหายมากกว่าเดิมซะอีก

 

อยากรุกเข้าไปบดขยี้...ให้แหลกลานคามือ.....ให้ร้องร่ำคร่ำครวญอ้อนวอน....

ปรารถนาให้ในดวงตาสีเขียวที่ยังคงแข็งกร้าวไม่ยอมแพ้ คู่นั้นเต็มไปด้วยความสิ้นหวังหวาดกลัว

 

แผ่นอกบางไหวกระเพื่อมรัวแรงเช่นเดียวกับช่องทางด้านล่างที่ตอดรัดแน่น ผสานไปกับจังหวะการหอบหายใจสั่นสะท้าน

ยิ่งนิ้วมือนั้นสอดได้ลึกเท่าไหร่ ลมหายใจของเด็กน้อยก็ขาดกระตุกห้วงมากขึ้นเท่านั้น

 

ร่างเล็กกระเสือกกระสนดื้นหนีอย่างไม่ละความพยายาม จะสองมือถูกกดพันธนาการไว้กับพื้นถนนสกปรก ซ้ำยังใช้มือทั้งสองที่ถูกจับตรึงมากดหน้าผากเขาไว้ ลำตัวแอ่นเข้าหาราวกับยินดีกับการกระทำหยาบโลน

 

ผิดกับศีรษะที่เกลือกไปมาจนเส้นผมสั้นสีน้ำตาลเข้มเปื้อนฝุ่นดินยุ่งเหยิง ดวงตากลมโตสีเขียวที่ขอบตาแดงช้ำระเรื่อจากการร้องไห้จ้องเขม็งก่นด่าอย่างสาดเสียเทเสียในใจไม่หยุด เนื่องจากไม่อาจเปล่งเสียงร้องออกไปได้ เพราะกลัวมันจะทำให้อีกคนล่วงรู้ว่าเขากำลังเจ็บแค่ไหน

 

รีไวยิ้มเยาะกับแววตากร้าวที่ไม่อ่อนแสงลงแม้แต่น้อยของเด็กตรงหน้า ปลายลิ้นแลบเลียหยาดน้ำตาที่ไหลลงมาตามขมับอย่างช้าๆ ซึ่งเจ้าของใบหน้าปฏิเสธการกระทำนั้นด้วยการเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยงสุดใจ

 

คนอายุมากกว่ายิ่งชอบใจเข้าไปอีกกับปฏิกิริยานั้น จึงกดจูบหนักๆบนแก้มเนียนใสของเด็กน้อย

 

“ทีหลังก็จำไว้ล่ะ...ว่าถ้าจะห้าวใส่ใครก็ให้เลือกคนที่มันดูหน้าโง่ ไม่ก็อ่อนแอกว่านี้”

 

บทเรียนราคาแพงที่จำไปจนวันตาย.... 

 

แล้วทั้งสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ ที่ทำให้เด็กชายวัยสิบปีอยากจะสำรอกหรือล้วงคอตนออกมาทำความสะอาดให้หมดสิ้นคราบคาวเหล่านั้น

 

#จบเหอะ หมดมุกแระ 55555555+

 
Talk Zone : 

กราบขออภัยในการจบอย่างห้าวห้วยครั้งนี้


ข้าเจ้าหมดสิ้นมุกที่จะต่อแล้วจริงๆ ฟิคสดมันไม่มีพล็อตนี่มัน..ฮืออออออออ
ที่จู่ๆ เอเลนเด็กสิบขวบแทงมีดใส่ก็เพราะได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับอันธนพาลชื่อดังมาก คิดว่าไม่ต่างจากพวกโจรที่ปล้นชิงชาวบ้าน ไม่สมควรมีชีวิตอยู่น่ะค่ะ แต่สุดท้ายดันโดนย้อนศรซะก่อน 5555555

ส่วนฉากสุดท้าย..ท้ายสุดนั้นเก็บไว้เป็นสเปเชียลทีหลัง(ยังจะมีอีกเหรอ…)เนอะ? หมดพลังแล้วค่าาาาาา

 

คลุมขาวเป็นระยะนะคะ บางส่วนมันล่อแหลม ฮา 

ตัวเต็มก็นี่  [01] [02] เลยค่ะ


 

ปล.มีใครอยากอ่านที่เรามโนเกี่ยวกับท่านขุน(พ่วงพระยา)จากฟิคนางไททันคุณบลัดบ้างมั้ยคะ? เผื่อจะเอามาลง ฮา

Comment

Comment:

Tweet

เฮือกกก รั้นๆแบบนี้ต้องเจอรีไวล์อันธพาล สมควรแล้วที่จะโดนงูเขียวชอนไช 555555+

จู่ๆเอามีดไปแทงเขา โธ่ๆ คงเลิกกร่างเกรียนไปอีกนานอ่ะ อยากเป็นฮีโร่นะหนูผิดคนแล้ว โดนไปจังหนับ แค่นิ้วก็เสียแล้วอ่ะ
เราไม่สงสารเอเลนเลยอ่ะ แบบจัดไปเลยรีไวลฺ์จัดไปเลยค่าาาาา

//นิสัยมากมาย

ถ้ามีต่อก็ดีนะลิน หุหุ
ส่วน ปล. นี่...ท่านขุนมิคาสะะะะะะ 55+ ท่านขุนของบลัดเอามาลงก็ได้นะ 555555+

#1 By blood_hana on 2013-09-04 23:19